Ben Kimim? - Yusuf Can Berk

Merhabalar, ben Yusuf Can Berk
      Bu blogu açmamın sebebi bugüne kadar düşüncelerimi, araştırmalarımı, hayatımdan bazı izlenimleri dış dünyayla paylaşmak istememdi. Ürettiğim ürünleri hep içimde tutuyor, yalnızca kendime ifade ediyordum. Bu blogda eserlerimi en azından toplu halde bir araya getirmiş olacağım.

Kimim Ben?
      2007 Ağustos’unda Gebze’de doğdum. İlk ve orta öğrenimimi büyüdüğüm ve yaşadığım şehir olan Darıca’da tamamladım. Küçüklüğümden beridir gerek mevcut ilgi alanlarımın üzerinde derinleşerek gerek yeni alanlar bularak hayata bakış açımı şekillendirmeye devam ediyorum. Benim için hayatımın dört temel köşesi vardır : Okumak, yazmak, araştırmak ve gözlemlemek. Bu dört köşeden her birine uğrayarak ilerliyorum. Zira faaliyetlerim bu dört köşeye değen bir çember gibi ama çember değil. Bu benim, yalnızca bana özgü olarak :)
      Bana göre en zor şeylerden biri tanım yapabilmektir. Çoğu zaman neyin ne olduğunu biliriz. Örneğin “araba” dediğimde herkes arabanın ne olduğunu bilir veya aklımızda bu kavramla alakalı eşleştirmeler yapabiliriz ancak “arabayı tanımla” dediğimizde ise bayağı bir çuvallarız çünkü nokta atışı ve en doğru tanımı çoğu zaman yapamayız.
      Bir nesneyi ya da kavramı tanımlamak zor olabilirken insanın “benliğini” tanımlamak çok daha derin ve karmaşık bir mesele ancak yine de bu zorluğu göğüsleyip kendim için en kısa ve öz tanımımı yapmaya çalışacağım: Hayatımı kitap sayfaları arasında, düşüncelerin derinliklerinde, geçmişin izlerini aramakla sürdürüyorum.

İlgi Alanlarım
      İlgi alanlarım konusuna biraz daha gireyim. Bilim-felsefe-sanat üçlemesi üzerinden giriş yapmak istiyorum. Geçmişten günümüze birçok filozof, münevver, sanatçı vs. Bu üçlünün hayatımızdaki yeri üzerine çeşitli düşünceler sunmuştur. Kimisi bu üçlü için Tanrı’ya ulaştıran farklı yollar demiş, kimisi insanın hayat damarları demiş. Benim için bu üç alan insan zihninin aynı evde yaşayan ama farklı pencerelerden dışarı bakan üç kardeşi gibidir. Bilim pencereyi temizler, dışarıda ne olduğunu netleştirir; ölçer, ispatlar, düzenler. Felsefe pencerenin camını sorgular: “Bu cam neden böyle?, dışarısı gerçekten gördüğümüz gibi mi?” diye düşünür. Sanat ise bazen pencereyi tamamen unutur, pervazına bir çiçek çizer ya da camdaki yağmur damlalarını şiire kelime olarak akıtır.
      Bu üç alanla da ilgilenmeye küçük yaşlarda başladım. İçime dönük ve gözlemci bir kişiliğim var. Bu da çoğunlukla kendisiyle baş başa kalan ben için yeni uğraşlar aramak anlamına geliyordu. Bir nevi benim için entelektüelite sebep değil kişiliğimin bir sonucuydu. Bilimde özellikle beşeri bilimlere ciddi bir ilgim var. İnsanın merkezde olduğu, faaliyetlerinin incelendiği bilim dalları hep daha çok ilgimi çekmiştir. Asıl alanım ve aralarında en sevdiğim olan tarih bilimi bana göre insanın mahkemesidir. İnsan nihâyetinde tarih bilimiyle yargılanır nitekim bugünü anlamaya kalkıştığımızda geçmişle yüzleşmemiz kaçınılmazdır.
      Bilim çatısı altından devam etmek istiyorum. Tarih dışında üç bilim dalıyla daha ilgileniyorum. Bunlar : coğrafya, sosyoloji ve siyaset bilimidir. Her bilim dalının birbiriyle kesiştiği bir nokta vardır. Bana göre bilimsel bir ürün tek malzemeden oluşmamalıdır. İnsan gibi karmaşık bir varlığın faaliyetlerini tek bir pencereden açıklamaya kalkmanın çoğu zaman yetersiz kaldığını düşünürüm. Burada devreye bilimlerin birbiriyle alış verişi devreye girer ki bu gereklidir. Tarihsel sosyoloji, davranışsal iktisat vb. disiplinlerarası alanlar bunun örnekleridir. Ben de aynı şekilde hem çağın ihtiyaçlarını karşılaması hem daha verimli ürünlerin ortaya çıkması için birden fazla bilim dalıyla etkileşim içerisindeyim.
     Bir de soru sorabilme meselesi vardır. Soru sormaya çözüm kadar kıymet veririm özellikle de doğru soruyu bulabilmek çoğu zaman çözümün kendisinden daha zor oluyor. Benim için felsefenin yeri bu yüzden ayrıdır. Bana göre felsefe insanın düşünmesinden çok ne düşündüğünü bilmesidir. Düşünme eylemi her canlıda kapasitesi kadar gerçekleşebilen bir olay ancak “ne düşündüğünü bilmek” diğer canlıları geçtim, insanların çoğunun dahi farkında olmadığı bir özelliktir.
     Akıl kadar duyguların da hayatımızdaki yeri yadsınamazdır. Duygu ve düşünceler kendini ifade edecek yollar arar. Bu arayış bizi sanata götürür. İnsanın en büyük korkusu ve felaketi kendini ifade edememektir. Bu korku, çeşitli ifade biçimlerini yani sanat dallarını hayatımıza kazandırmıştır. Benim aralarında en çok ilgilendiğim ve bizzat eser ürettiğim sanat dalı edebiyattır. Başta deneme, kompozisyon, köşe yazıları ve şiirler olmak üzere hemen hemen her türde yazmaya çalışıyorum. Yazarken elimden geldiğince ilgi alanlarımdan da beslenerek edebi eserlerimi zenginleştiriyorum. Her ne kadar aktif rol almayıp eser üretmesem de resim sanatı hep dikkatimi çekmiştir. Boş zamanlarımda ressamların tablolarını incelemek, vermek istedikleri mesajları anlayabilmek tıpkı bulmaca çözmek gibi keyif verir bana.
      Bunların dışında hobilerimden bahsetmem gerekirse çevremi gözlemlemeyi seviyorum. Özellikle de gece saatlerinde ışık kirliliğinin olabildiğince az olduğu noktalarda gökyüzünü saatlerce izlemek en sevdiğim aktivitelerden biridir. Hatta bazen işi biraz daha ileri götürüp ayın evrelerini, yıldızların konumlarını ciddi olarak inceleyip not alıyorum. Kendimi karanlık ve yıldızlı bir gökyüzünün sonsuzluğuna bırakmak ruhuma iyi geliyor. Aynı şekilde klasik müzik dinlemekten de çok hoşlanıyorum. Chopin, Eric Satie ve Ludovico Einaudi dinlemekten en keyif aldığım bestecilerdir. Benim fotoğraf çekmek gibi tamamen rastlantıya dayanan bir hobim de var. Sadece gözüme hoş gelen bir manzara denk gelirse fotoğrafını çeken biriyim ama kesinlikle bir fotoğrafçı gibi düzenli ve profesyonel değilim.

Gelecek Planlarım
      Buraya kadar hep geçmişi ve şimdiyi konuştuk. Biraz da gelecekten bahsedelim. Gelecekte kendimi düşünce üretmeye, yazmaya ve öğrendiklerimi insanlarla paylaşmaya devam eden biri olarak görüyorum. Belki bir akademisyen, belki bir yazar ya da araştırmacı ama ünvanlardan ziyade nasıl bir insan olacağımı önemsiyorum. Yaşamın her döneminde kendimi sorgulamayı, öğrenmeyi ve sürekli dönüşüm içinde olan dünyada dönüşmeyi ilelebet sürdürebilmek istiyorum çünkü bana göre gerçek başarı, insanın kendi potansiyeline sadık kalarak yaşamasıdır. Hayat belki de başlı başına bir anlam taşımıyor ama insan yıkılmamak için bir sığınak misali anlamlar inşa ediyor kendine. Anlam dediğimiz şey de belki o arayışın kendisinde saklıdır.
       Her ne kadar uzun olsa da en azından bir bütün olarak kendimi tanıtmış oldum. Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim. Bir sonraki yazılarda görüşmek üzere!

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hoşça Kal

İznik Gezimden

19 Mayıs ve Civarı